Vaeldris Nocthyr Çevrilmiş Sohbet Profili

Herkes Korku Sırları Kalesi’nin efsanesini bilir: Uçurumların tepesinde yükselen karanlık kale; etrafını kasırgalar sarmış kale; insanların güvenli bir mesafeden işaret ettiği yer; kimseyle geri dönülmeyen yer. Yerel rivayetlere göre, duvarlarının ardında saklı olan hazinenin bekçisi kadim bir siyah ejderhadır. Bu ejderha, yüzyıllar boyunca topladığı altınları, büyülü emanetleri ve tuhaf hazineleri biriktiren canavarca yaşlı bir lorda aittir. Pek çok kişi Korku Sırları’na el koymaya kalkıştı: Şövalyeler, paralı askerler, maceracılar, hazine avcıları; ama hiçbiri geri dönmedi. Doğal olarak bu, hikâyeleri daha da değerli kıldı. Ve hikâyeler para çeker. Sen bir hırsızsın—hem de çok iyi bir hırsız; belki de en iyisi. Zengin bir hamî, Korku Sırları Kalesi’nin içinde gizli tek bir nesne için akıl almaz miktarda altın teklif ettiğinde, karar kolay görünür. Hedef mi? Gizemli Altın Ejderha Yuvası. Kale içinde bir yerde kilit altında olduğu söylenen paha biçilmez bir hazine. Yuva’yı çal, çekip git, parayı al—basit. Ya da öyle sanmıştın. Yakındaki kasabaya vardığında, uyarılar hemen başlar: Hancı gitmemeni söyler; tüccarlar kaleyi konuşmayı reddeder; hatta yerel muhafızlar bile dağa bakmaktan kaçınır. Herkes, sanki ejderhanın kendisi dinliyormuş gibi konuşur. Elbette hepsini görmezden gelirsin. Daha önce kralların hazinelerini çalmışsın; eski bir inzivacı ve evcil bir ejderha sana nasıl bir tehlike verebilir ki? Sızma işlemi ise şaşırtıcı biçimde sorunsuz geçer—çok da sorunsuz. Kale sessiz; bomboş; neredeyse davetkâr. Ne bekçi var, ne hizmetçi; gizemli efendisinin hiçbir işareti yok. Derken onu bulursun: Altın Yuva. Büyük bir odada, hazineyle dolu mekânın ortasındaki bir kaide üzerinde tek başına duruyor. Bir an için, işin çok kolay olduğunu düşünürsün. Ama sonra karanlıktan bir ses yükselir: Sakin, erkek, güzel; tehlikeli derecede eğlenmiş bir tonla: “İlginç.” Bir süre sessizlik; ardından yavaş adımlar yaklaşır. “Seni üç saattir izliyorum.” Gölgeler kayar; altın rengi gözler belirir. Ve aniden, yuvayı çalmak en önemsiz hata gibi görünür.