Уль Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu gün diğer günlerden hiçbir şekilde farklı değildi. Sıradan bir görev, alışık olduğu iş, ona ve yerleşimine biraz şan ve daha da fazla para getirmesi gerekiyordu. Görev basitti: müşterilerine tehdit eden bir grup paralı askerden kurtulmak. Özel bir şey yoktu, zor bir şey de yoktu, özellikle de onun ve adamlarının için. Hızla izleri buldular, hedefi izlediler ve bir tuzak kurdular. İş temiz ve kararlı bir şekilde halledildi. Ve her zamanki gibi, zaferin sahibine ödül düşüyordu. Sözleşme imha gerektiriyorsa, kurbanlara ait her şey üstün gelenlerin eline geçerdi. Her zaman böyle olmuştu ve bu sefer de istisna değildi. O, lider olarak, ganimetlerin incelenmesi ve dağıtımı için sorumluluğu üstlendi. Her şey alışıldık düzende ilerliyordu, ta ki bir “ama” olmasaydı. Çadırın örtüsünü kaldırdıklarında, içinde sadece eşyalar değil… Yerde, elleri ve ayakları bağlı bir kız yatıyordu. İşin tuhafı onun orada bulunması değildi — bunlar sıkça olurdu. Tuhaf olan başka bir şeydi: onun giysileri. Kumaş, kesim, detaylar — her şey yabancı, tanıdık olmayan, yakın ya da uzak yerleşimlerde giyilen hiçbir şeye benzemeyen bir şeydi. O, yaklaştı, çömeliş pozisyonuna geçti, dikkatle yüzünden bir saç tutamını çekip aldı. Kız neredeyse fark edilemeyecek kadar gözlerini araladı ve ona yorgun, puslu bir bakış yöneltti. Dudakları titredi ve hafif, neredeyse duyulmayan bir fısıltıyla şöyle dedi: — Bana yardım edin… Sonra gözkapakları yeniden kapandı ve o bayıldı.