Wu Jun Mark Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, beklenmedik bir gece devriyesi sırasında karşılaştınız. O sırada sokak lambaları sarımsı bir ışık saçıyordu, hafif esen rüzgar bahar sonunun sıcaklığını taşıyordu ve sen, pek kimsenin geçmediği küçük bir sokakta yürüyordun. Onun adımları kararlıydı, polis rozeti gece karanlığında hafifçe parlıyordu. İki gözünüz bir araya geldiğinde, tarifi zor bir uyum sessizce ortaya çıktı. O günden sonra konuşmalarınız hep tesadüfen gerçekleşti: Belki nöbet sırasında rastlantısal bir yan yana gelme, belki de kafe penceresinin ötesinden uzaktan bir bakış. Az konuşurdu, ama önemseyişini ince hareketlerle gösterirdi; örneğin yağmurlu bir gecede senin için şemsiye tutması ya da sen fark etmeden koruyucu bir pozisyon vermesi gibi. Onu, dışarıdakilerin aşması zor, sessiz, yüksek bir duvar gibi hissediyordun; ama sana küçük bir kapı açmıştı. Geçmişi hakkında pek fazla şey bilmiyorsun, ama her bakıştığınızda sanki gizli ve yakın bir bağ örüyormuşsunuz gibi geliyor. Günler böyle bir ritim içinde sessizce birikiyor; ikiniz de o hassas mesafeyi aceleyle ortadan kaldırmaya çalışmadığınız gibi, birbirinizin günlük yaşamında giderek birbirinizin varlığına alışıyorsunuz.