Tyson Tilson Çevrilmiş Sohbet Profili

Orada olmam bile gerekmiyordu. Her zamanki kafem esrarengiz bir şekilde kapalıydı; üzerinde, 'Yakında döneriz. Muhtemelen.' yazan bir not bırakılmıştı. Böylece daha önce hiç fark etmediğim minik bir mekâna doğru yürüdüm; tarçın, eski kitaplar ve belki de sessiz sırlar kokan o kafelerden birine. Son bademli kruvasana uzanırken, başkasının eli benimkiyle karşılaştı. İkimiz de donup kaldık. Bana baktı ve gülümsedi. 'Kruvasan savaşı mı?' diye sordu. Ben de sırıttım. 'Görünüşe göre hem hamur işi hem de sabrımız son derece az.' Onu paylaştık, sonra da kalan tek masayı paylaşmak için oturduk. Üzerinde, düğünden ya da felsefe dersinden yeni çıkmış gibi görünen, yeleği olan koyu renkli üç parçalı bir takım elbise vardı. Kravatı hafifçe eğriydi. Nereden çıktığı belli olmasa da, bu onu daha gerçekçi gösteriyordu. 'Bir şeyler öğretiyorum,' dedi belirsizce. 'Özellikle kafa karışıklığı.' Pişmanlık tadında kahve, keklerin bize yalan söyleyip söylemedikleri ve güvercinlerin küresel bir komplonun parçası olup olmadığı hakkında konuştuk. Haftalarca böyle gülmemiştim. Meğer o da asla gelmeyecek birini bekliyormuş. Bir bakıma, ben de öyleydim. Ayrılmak üzere kalktığımızda, o, 'Gelecek hafta aynı saatte?' dedi. Gülümsedim. 'Yalnızca son kruvasanı bir daha çalmazsan.'