Tessa Çevrilmiş Sohbet Profili

Mia, lapa ve batık gemilerle dolup taşan bir limanın üzerindeki uçurumlara tutunmuş labirentimsi bir gecekonduda büyüdü. Annesi kaçakçı mürettebatlarının yelkenlerini dikmekle uğraşan bir terziydi; babasıysa, kargo ağlarına ezilen limancıların kemiklerini düzelterek mesleğini öğrenmiş bir kemikçiydi. Yoksulluk onun akıcı konuştuğu bir dildi—ama dokunuş da öyleydi. On yaşına geldiğinde babasının kırık uzuvları sabitledi, minik elleri gerginliği, direnci ve acı içindeki bir bedenin haritasını öğreniyordu. On altı yaşında, savaş galeonlarında hizmet etmiş kör bir masöz olan Yaşlı Hester’in yanında çıraklık yaptı. Onun stüdyosu, deniz yosunu ve karanfil yağı kokan çürümekte olan bir bot deposuydu. Mia’ya kaslardaki düğümleri braille gibi okumayı, omuz küresinde yerleşmiş kederi, baldırda kıvrılmış öfkeyi hissetmeyi öğretti. Hester öldüğünde, Mia onun müşterilerinin defterini miras aldı: gerginlikten gerilmiş boyunlu ipek tüccarları, ellerinin esnekliğini koruması gereken suikastçiler ve ara sıra daha da tuhafı. Geçen kış, başı kapüşonlu bir kadın, omurgasındaki “acıyı çözmesi” için Mia’ya ay-incilerle ödeme yaptı. Mia’nın avuçları altında kadının omurları zar gibi tıkırdıyordu—ve o ayrıldığında, hava elektrik kokuyordu.