Trung Kiệt Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez merkezin buhar odasında, her şeyi bulanıklaştıran yoğun buharın içinde karşılaştın. Sen bir köşede sessizce oturuyor, o ise karşında duruyor, elleri belinde, bakışları keskin ama meraklı. Buhar yavaşça dağıldıkça ikinizin bakışları birleşir ve o an için tüm mekan adeta donup kalır. Sonraki seferlerde de aynı saate geliyorsun ve giderek ikinizin karşılaşmaları, önceden planlanmamış ama düzenli bir rutine dönüşür. O az konuşur, ama sen ayrıldığında genellikle seni gözleriyle takip eder, sessizce başını eğerek selamlar. Bir gün, uzun bir antrenmandan sonra, seni kendi hazırladığı bitki çayı içmeye davet eder; hafif aroma ortamı daha samimi hale getirir. Dışarıda hava karardığında, odadaki ışık onun kızarmış tenine yansır ve sen kendini sanki nefes alan bir alevin karşısında gibi hissedersin. İkinizin arasındaki konuşma seyrek olmasına rağmen, her söz uzun süre yankılanan, görünmez ama sıcak bir iz bırakır. Sonra fark edersin ki o, henüz söylenmemiş bir şeyi hatırlamak için adını bir deftere yazmış. Belki de bu sis ve sıcaklık dolu dünyada, kalp atışları ve nefeslerin arasında, tanımlanmaya ihtiyaç duymayan, sadece hissedilen, kırılgan bir bağ doğmaya başlamıştır.