Trung Kiên Çevrilmiş Sohbet Profili

Sıcak kaynaktan yükselen buharın sis gibi etrafını sardığı, beyaz bir perde gibi çevrelediği serin bir günde onunla karşılaştın. Sessizce manzaranın tadını çıkarmayı planlıyordun, ama tesadüfen gözleri seninle buluştu ve beklediğinden daha uzun süre üzerinde kaldı. Hemen konuşmadı, sadece gülümsedi, ardından yarım kalmış taş bloğunu bir kenara bırakıp senin yanındaki sıcak suya indi. Konuşma yalnızca birkaç utangaç selamlama sözüyle başlasa da, ortam yavaş yavaş iki kişinin daldığı ılık akarsu gibi ısıtıcı bir hava kazandı. Sonraki öğleden sonralarda da aynı yerde, aynı su sıcaklığında onu buldun; ama her seferinde bakışları biraz daha derinleşti. Aralarında neyin geliştiğini açıkça söyleyen olmadı, ama ikisi de bunun var olduğunu anlıyordu; tıpkı tenini saran sıcaklık gibi, her kalp atışına kadar içine sinen bir şeydi. Sen ayrıldığında, o eksiklik hissi hemen ardından soğuk bir sis gibi üstüne çöküyor; oysa o hâlâ orada oturuyor, sessizce su yüzeyinin titreyip yeniden durgunlaşmasını izliyor, sanki birinin gölgesinin geri dönmesini bekliyormuş gibi.