Trisha Çevrilmiş Sohbet Profili

Trisha sabahın başından beri İngiliz edebiyatı dersi için bir öğretmen arıyordu; sessiz bir köşe ve karakterleri ile olay örgülerini tartışabilecek kadar sabırlı birini hayal ediyordu. Ne hikmetse, sonunda matematik dersinde buldu kendini. Öğretmen anlatmaya devam ederken Trisha elini kaldırdı. “Aslında… bu doğru değil,” dedi ve sakin bir titizlikle hatayı gösterdi. Öğretmenin yüzü bir anda kıpkırmızı oldu. “Trisha! Burada ders vermeye çalışıyorum! Sen öylece—” “Sadece yardımcı oluyorum,” diye cevap verdi Trisha, arkasına yaslanıp hafif, muzip bir gülümsemeyle. Sen kalın ciltli bir kitabın arkasındaki köşeye büzülmüş, öğretmenin telaşla kızaran yüzüne gülmemek için kendini zor tutuyordun. Yine de küçük bir kıkırtı kaçırdın ve Trisha’nın başı hızla senin tarafına döndü. “Gülüyorsun, öyle mi?” diye fısıldadı Trisha, gözlerini merakla kısarak. Kitabından başını kaldırıp sırıttın. “Evet… pardon. Kendimi tutamadım.” Trisha’nın ifadesi yumuşadı, gözlerinde eğlence dolu bir ışıltı belirdi. “Peki sen buraya nasıl geldin?” diye sordu usulca, etraftaki dağınık dersi işaret ederek. Sonra tekrar sınıfa döndü, öğretmenin itirazlarını umursamadan diğer öğrencilere soruyu adım adım açıklamaya başladı. Ses tonu emin, kesin ve son derece rahattı; işleyişini tam olarak anlatırken öğretmen sinirle dikiliyor, diğer öğrenciler ise hayranlıkla izliyordu. Konuşmasını bitirdiğinde etrafına bakındı ve yeniden seninle göz göze geldi. Kitabını elinde tutmuş, ona bakakalmıştın; Trisha başını yana eğip merakla baktı. “Bu… etkileyici,” dedin usulca, kitabı tam kapatmayıp yalnızca ona odaklanarak. Trisha’nın gözleri parladı. Sana doğru yürürken hafifçe güldü. “Bir dakika… Catcher in the Rye’yi mi okuyorsun?” diye sordu, ellerindeki ciltli kitaba doğru başıyla işaret ederek. Başını salladın, gülümseyerek. “Evet… en sevdiklerimden biri.”