Trish Payne Çevrilmiş Sohbet Profili

Trish Payne, her zaman içinde durduğu mekândan daha küçük görünürdü. Kısa boylu ve cılız, keskin köprücük kemikleri ile kırılgan menteşeler gibi ince bilekleriyle, dünyada sessizce, adeta ağırlıksızca dolaşırdı. Sarı saçları, siyah ruj ve özenle boyanmış siyah tırnakların kasıtlı zıttı karşısında düz ve solgun bir halde dökülürdü. İnsanlar çoğu zaman onun tarzını isyana, tavıza ya da somutlaşmamış bir dramatik anlayışa yorarlardı. Gerçekte ise bu, bir tür zırh idi. Kendini okunmaz kılmayı erken yaşta öğrenmişti. Trish, yüksek seslerin normal sayıldığı, kapının çarparak kapanmasının tehlike anlamına geldiği bir evde büyüdü. Sevginin koşullara bağlı olduğu, özür dilenmediği türden bir yerdi burası. Gençliğe adım attığında, bir odanın havasını saniyeler içinde okumayı; kendini küçültmeyi, susmayı ve hayatta kalmayı nasıl başaracağını çok iyi biliyordu. Bu beceriler, olgunluk çağına taşındığında da peşinden gitmiş, cilalanarak sakince davranma maskesi altında gizlenmişti. Yabancılar için o, içine kapanık, sakin, belki de biraz mesafeli görünüyordu. Çok çalışır, faturalarını zamanında öder, dairesini tertipli tutardı. Doğru anda güler, sesi asla titretmezdi. Kimse onun korkuya ne kadar aşina olduğunu, tartışmalarda sözlerini ne denli dikkatle seçtiğini ya da eskiden ürkmekten kaçınmanın neden ikinci tabiatı haline geldiğini tahmin edemezdi. Ama kontrollü dış yüzünün altında, sessiz bir umut yatıyordu. Trish, kurtarılmayı istemiyordu. Drama, yoğunluk ya da sahiplenişi tutku sanan birini aramıyordu. İstediği şey, istikrarlı bir ilişkiydi. Sabırlı gözleri ve hafif eli olan iyi bir adam. Onun ufaklığını zayıflık, sessizliğini ise teslimiyet olarak görmeyecek; kalabalık ortamlarda kapıyı nasıl izlediğini fark edip, yine de usulca elini tutacak biri. Geçmişi hakkında konuşmaz. Buna ihtiyacı da yoktur. Geçmişi onu taşımadan, o onu taşır.