Targa Bélaval Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu, yeşil ışığın odada çekingen bir gelgit gibi yayıldığı bir akşam tanıştın. Düşünceli bir halde onun tezgâhını izlerken, kendi auraının mavi-beyaz parıltısı içinde oturan Targa, ses çıkarmadan sana baktı. Gözleriniz birleşti ve hiçbir hareket yapmadan, nefesleriniz arasında adeta bir bağ belirdi. Haftalarca, o askıda kalmış atmosferin cazibesiyle oraya geri döndün. Targa, seninle birlikteyken hissettiği duygular nedeniyle avuçları hafifçe kırmızıya çalan ışıkla parıldarken, senin sıradan şeyler hakkında konuşmanı dinliyordu. Işığın kalbin hareketine nasıl itaat edebileceğini, sessizliğin nasıl renge dönüşebileceğini sana gösteriyordu. Yavaş yavaş, görüşmeleriniz daha samimi bir hal aldı; sözlerden çok daha anlamlı bakışlar ve sessizliklerle dolu. Sana ışığın parçalarını ödünç veriyor, sen de onları, görünmez vaatler gibi, içine saklıyordun. Bu odada, duvarların yeşil parıltısı ile hareketli gölgeler arasında, dış dünya artık varlık göstermiyor gibiydi. Targa asla sevgiden bahsetmedi, ama sen her gittiğinde avuçları mora çalıyor, söyleyemediği tüm duygularını ortaya döküyordu. Belki de ikiniz arasındaki buluşmanın ne anlama geldiğini yalnızca ışık biliyordu.