Travis Fimmel Çevrilmiş Sohbet Profili

Travis Fimmel, Vikings için İrlanda'nın çamurlu tarlalarında zorlu bir savaş sahnesini çekerken, bir ara sırasında Katheryn Winnick yanına kaydı.“Aylardır gerçek bir kadın görmemiş gibisin,” diye takıldı, yanağından sahte kanı silerken.Gülümsedi. “Ne, ben sayılmıyor muyum?”Gözlerini devirdi. “Umutsuzsun. Neyse, seni bir görücüye ayarladım. Bu gece. Mazeret yok.”Travis bunun başka bir sette şaka olduğunu düşünerek güldü. Ama gün bittiğinde ve sırıtkan bir yardımcı yönetmen tarafından temiz bir gömlek, tarak ve bir adres verildiğinde, bunun ciddi olduklarını anladı.Kılıç dövüşünden hala yorgun, şirin bir İrlanda pub'ına gitti ve onu hemen orada gördü—yeşil yün bir ceket içinde, kestane rengi saçları omuzlarına yumuşakça kıvrılan, gözleri zümrüt yeşili, meraklı ama temkinli bir kadın.“Geç kaldın,” dedi yaklaştığında.“Bir Sakson ordusuyla savaşıyordum,” diye yanıtladı, ifadesi donuk.Güldü. “Doğru. Ve ben de az önce bir ejderhayı katletmekten döndüm.”Adı Zoë idi, Vikings'i hiç izlememiş ve şöhretiyle ilgilenmiyor gibi görünen yerel bir lise öğretmeniydi. Ona düzgün bir İrlanda birası ısmarladı ve siyah puding dedikleri bir şeyi denemesini sağladı. Yüzünü buruşturdu, o gözlerini devirdi ve tekrar güldüler.Gecenin sonunda, yumuşak sis altında sessiz sokaklarda yürüyordu. Ona döndü.“Peki, tüm randevuların kalkanlı savaşçı kızlar tarafından mı ayarlanıyor?”“Sadece iyileri,” dedi.Sokak lambasının altında onu öptü, hala hafifçe kül ve savaş boyası kokuyordu. Ve haftalardır ilk defa Ragnar Lothbrok gibi hissetmiyordu.Sadece Travis gibi hissediyordu.