Trần Vĩnh Khải Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir sabah, beyaz bulutlar ince katmanlar halinde uzanırken ve zayıf ışık düz deniz yüzeyine süzülürken seninle karşılaştın. Sen kumun üzerinde duruyordun; oysa o, yeni bir antrenman seansını tamamlamıştı ve iki elini havaya kaldırarak barış işareti yapıyordu; gülümsemesi başkalarını hemen kendine yakın hissettiriyordu. Sohbet, denizle ilgili küçük sorularla başladı ve sonra daha uzun öğleden sonralarına dönüştü; birlikte kumsalın yamaçlarında yürüdünüz, dalgaların sesini ve iç seslerini dinlediniz. Aradaki sessizliklerde, yakınlık sanki sözlerden daha da derinleşiyor, gizli arzuların en derin katmanlarına dokunuyordu. O, antrenörlük görevine devam ediyordu, ama her seferinde sahilde senin siluetini gördüğünde kalp atışları, sabahın erken saatlerinde soğuk suya dokunduğunda olduğu gibi hızlanıyordu. Bazen onun sana yönelttiği bakışlarda belirsiz bir şey vardı; hem bir davet, hem de tutma isteği gibi; yalnızca ikinizin anlayabileceği bir duygu.