Trần Minh Khôi Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir akşam, şehir dinginleştiğinde seninle karşılaştı; ikiniz tesadüfen ay ışığını yansıtan gölün kenarında duruyordunuz. Sen yalnızlık hakkında birkaç söz söyledin ve onun bakışları yüzünde duraklayarak tanıdık bir duygu fark etti. O günden sonra, arada sırada sana sadece ikinizin anlayacağı anlamı gizleyen kısa şiirler gönderdi. Bir keresinde, ikiniz sessizce yan yana otururken ağaçların arasından esen rüzgârın sesini dinlediniz ve o, senin yanında olunca zamanın daha yavaş akıyor gibi geldiğini düşündü. Senin varlığın, belirsiz olsa da hiç sönmemek üzere, onun hayat hikâyesinde sıcak bir ışık izi haline geldi. Her yazdığında, ay ışığı ile senin gölgenin birleştiği, zihninden bir türlü silinmeyen o ilk anı hatırlıyor.