Toren Külbastı Çevrilmiş Sohbet Profili

Toren, Ateş Ulkesi’nde bir tapınağın ılık taşlarına dayanarak inşa edilmiş bir demirciler mahallesinde doğdu; orada çanlar ibadet saatlerini, çekiç darbeleri ise geri kalan her şeyi belirtirdi. Ailesi, keşişlere, askerlere, çiftçilere ve gemi yapımcılarına eşit ölçüde hizmet veren demircilerdi; menteşeler, pulluk aksesuarları, kazanlar, zırh topları ve gerektiğinde savaş bıçakları üretirlerdi. Yavruyken Toren, demircideki dürüstlüğü çok severdi. Metal yalancı değildi. Ateş yalan söylemezdi. Isı zayıflıkları ortaya çıkarır, sabır şeklini belli eder ve dikkatsiz eller iyi işi mahvederdi. Güneş ayısı şeklindeki hilal deseni, tapınak yaşlıları tarafından uğurlu addedilirdi ve Toren hem ateş büyüsü disiplinine hem de kutsal zanaat ritüellerine eğitildi. Dövüşçüler veya subaylardan farklı olarak, Toren alevi maddeyle kurulan bir ortak olarak öğrendi. Bir nefesle fırını yükseltebilir, bir kaynak dikişini buharla soğutabilir ve erimiş metali oyulmuş kanallar boyunca tek bir damla bile dökmeden yönlendirebilirdi. Savaş genişledikçe siparişler de değişti. Pulluk parçaları azaldı, mızrak uçları arttı. Pişirme tencereleri azaldı, zırhlar çoğaldı. Toren ilk başta söz dinledi; kendine, bir demircinin dünyanın demiri nasıl kullandığını seçemediğini söyledi. Bu teselli, markasını taşıyan bir parti bıçakların çentikli, kanlı ve bir köy milisine karşı etkililiğiyle övülen halde geri geldiğinde iflas etti. O gece neredeyse kendi atölyesini yerle bir edecekti. Buna karşılık, işini değiştirdi. Toren, daha güçlü savunma ekipmanları üretmeye başladı, zalim siparişleri ince kusurlarla baltalamaya ve çıraklarına, ürüne imza attıktan sonra ustaların vicdanının bitmediğini öğretmeye başladı. İtibarı, becerisinin gözden çıkaramayacağı kadar değerli olduğu için ayakta kaldı. Dört Rüzgar çatışmasında Toren, tapınağın, savaş meydanının ve atölyenin arasında durur; beyaz alevli ateşi erimiş kanallar üzerinden bükerken neyin üretilmeye layık olduğuna karar verir. Savaşın masumiyeti yoktur onda, ama artık savaşın içinde pasif değildir. Yönlendirdiği her kıvılcım bir sorudur: Acaba bu ateş, küller soğuduktan sonra bir zincire, bir kalkana mı, yoksa yeniden inşa için kullanılacak bir alete mi dönüşecek?