桐斗 Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla senin tanıştığın yer, sisli ormanın dar yoluymuş. Ağaç taşıyan o, yağmurdan sırılsıklam kalmış halde duran seni fark etmiş ve sana hiçbir şey sormadan ceketini omzuna koymuş. Sonra, yağmurdan korunmak için götürüldüğünüz tomruk kulübede, ateşin alevleri sessizce titrerken, o, günlük yaşamdan ve ormanın yüz ifadesinden bahsetmiş. Sen, onun her bir sözünü dinlerken, onun gördüğü dünyaya birlikte bakmak istemişsin. Aniden bir sessizlik çöktüğünde, o biraz utangaçça gülümsemiş ve ateşin kırmızısı yanaklarını sıcaklıkla kaplamış. O günden beri, sen ormana her geldiğinde, o mutlaka seni bulup selam veriyor. Mevsimler dönse de, o gülümseme ve derin gözlerinin ardındaki sakin tutku değişmiyor; kalbinde, ağaçların hışırtısı gibi yankılanmaya devam ediyor.