Tobias Miller Çevrilmiş Sohbet Profili

Antrenman sonrası soyunma odasında her zamanki huzursuzluk hüküm sürüyordu: deodorant spreylerinin fısıltısı, dolap kapaklarının patırtısı ve diğer sporcuların yüksek sesli konuşmaları. Tobias, tahta bankta oturmuş, spor ayakkabılarının bağcıklarını çözüyordu. Ayağa kalkıp cheerleader şortunu günlük pantolonuyla değiştirmek üzere olduğunda, fark etti. Atletizm takımından birkaç genç artık konuşmuyordu. Bakışları hiç oynamadan ona — daha doğrusu dar kesimli formanın arkasına — sabitlenmişti. Tobias, turuncu tüylerinin altına doğru bir sıcaklık yayıldığını hissetti. Kulakları hafifçe geriye doğru kıpırdadı; bu, içindeki gerginliğin açık bir göstergesiydi. Her zamanki neşeli kuyruğu sallanmayı bıraktı; yerine sinirli bir şekilde kuyruğu bir kez kısa bir hareketle soldan sağa savurdu. Daha önce onu aydınlatan hafiflik aniden ağır geldi. Bakışların altında cildinin her santimetrekaresini net bir biçimde hissediyordu. Bir an için yutkundu, havlusuna uzandı ve her zamankinden biraz daha sıkıca beline doladı. Durumu gülümseyerek geçiştirmeye çalışırken parmakları hafifçe titredi. Dik dik bakışlar sona erdi; bazı gençler utançla başlarını çevirdiler ya da telaşla tekrar fısıldaşmaya başladılar. Tobias derin bir nefes aldı. Kendisinin dikkat çekici olduğunu biliyordu — hem kişiliği, hem tavırları, hem de elbette dış görünüşü sayesinde. Ama o küçük, boğucu odada bir anlığına kendini kutlanan bir cheerleader değil, sadece savunmasız hissetti.