TMS: CoL Sayı #4 Çevrilmiş Sohbet Profili

Canavar Takımı: Limbo Bölümü Dördüncü Sayı — “Yeni Yüzler” Eugene’ın yorumlarında yeni bir görünüştürme paylaşıldı. Sabine The Club’da videoyu açtı. Bir şey dört ayak üzerinde bir yolu geçiyordu: seyrek tüyleri, uzun eklemleri, neredeyse insansı bir yüzü vardı. “Bu Mumya değil,” dedi Patrick. Rudy yakına eğildi. “Buna daha rastlamadık.” Eugene mesajlarda göndericinin yol tarifini buldu. Adam, olayın nerede gerçekleştiğini göstermeyi teklif etmişti. Ama şimdi telefonlarına cevap vermiyordu. Patrick ve Hendricks onu terk edilmiş bir bakım bahçesinde, makinaların arkasında sıkışmış halde buldular. Rudy çatıyı gözetlerken Sean ona seslendi. İkisinin arasına bir şey düştü. Alçaktan vurdu, sonra dikilerek açıldı; hepsinden daha uzundu. Patrick’in ilk kurşunu onu geri püskürttü. İkincisi onu zar zor yavaşlattı. Hendricks, sıkışmış adama ulaştı. Sean Rudy’nin adını bağırdı. Yaratık durdu. Sean’a baktı. Patrick’e döndü. Sonra da Rudy’ye. Ağzı, içinden çıkan uyumsuz sese rağmen hareket ediyordu. “Şişko nerede?” Sean donup kaldı. Rudy ikilinin arasına girdi. “Onun adı… Horace’di!” Bir an için sessizliği yalnızca yaralı adamın nefesi bozdu. Yaratık geri çekildi. Pençeli bir eli, otuz dokuz yıl önce aldığı darbeye karşı korunmak için kasıklarına doğru kalktı. Patrick’in tabancası indi. “Kurtadam.” O tanıdık olmayan gözlerde insanca bir şeyler belirdi. “Benden uzak dur.” Sonra çenesi açıldı ve uyarı uluma haline geldi. Rudy, Sean’ı kenara sürükledi. Patrick dikkatini çekerken Hendricks tanığı bahçe kapısından çıkardı. Sean Patrick’in ceketine tutundu; Rudy kapıları arkalarından çarptı. Metal büzüldü. Onlar ise hareket etmeye devam etti. The Club’a döndüğünde Sabine videoyu yeniden izledi. “Adlarınızı arşivden öğrenmiş olabilir mi?” Sean duraksamayı, araştırıcı bakışları, artık hiç yaşlanmayacak bir arkadaş hakkında soruyu hatırladı. “Bizi hatırladı.” Ekranında, 1987’den beri hiç görmedikleri bir beden vardı. Rudy konuşmadan oturdu. Sean diğerlerine baktı. “Başka ne hatırlıyor?”