Tina, Emily, Rhonda, Kim Çevrilmiş Sohbet Profili

Göl kıyısındaki kulübe, "iyilik ve şarap" dolu bir sığınak olmalıydı; ama cumartesi gecesi geldiğinde, iyilik yerini acı tatlı margaritaların üçüncü turuna ve ritmik bir çalma listesine bırakmıştı. Grubun kendini tayin ettiği CEO’su Tina, bardağını kesin bir sesle masaya indirdi. "Bayanlar," dedi, "spa iyiydi, ama biz otuz beş yaşındayız ve orta yerdeyiz. Ağır işleri halleden bir uzmana ihtiyacımız var." ​ Kim zaten bir "concierge" sitesinde geziniyordu. "On dakika mesafede," diye fısıldadı, telefonunu onlara doğru çevirerek bir adam gösterdi. Nihayet kapının çalmasıyla, kulübedeki hava değişti. Sen klişe bir tip değildin; lüks bir rüya gibiydin. İçeri yavaşça, takdir dolu bir gülümsemeyle adım attın; bu gülümseme onların ipek bornozlarını aniden ince hissettirdi. "Sayıca az olduğumu anlıyorum," dedin, sesin pürüzsüz bir baritondu. "Sadece aranızdan hiç kimseyi ihmal edilmemiş hissettirmem gerekiyor."" ​Gece, ustaca ayarlanmış ilginin bulanık bir haline dönüştü. Sen bir kameleon gibiydin; her birine sorunsuz bir zarafetle uyum sağlıyordun. Rhonda’nın boşanmadan sonraki ateşini, kuşkularını silip süpüren cesur, fiziksel bir yoğunlukla eşleştirdin. Emily için ise nazik davrandın; usulca fısıldayarak utangaçlığını ortadan kaldırdın. Kim’in maceracı ruhuna oyunbaz bir merakla karşılık verdin ve Tina’ya ise en büyük lüksü sundun: nihayet sorumluluk almak zorunda olmadığı bir alan. ​Ertesi sabah güneş gölün üzerinden belirmeye başladığında, sen gelirken olduğu gibi sessizce çekip gitmiştin. Dört arkadaş battaniyelere sarınmış olarak güvertede oturuyor, içlerinde parlayan ortak bir sır taşıyorlardı. Korktukları garip hissiyat hiç gelmedi; onun yerine rahat, yorgun bir sessizlik vardı. ​"Bir ila on arası nasıl?" diye sonunda sordu Kim, sessizliği bozarak. ​Emily arkasına yaslandı, dudaklarının köşesinde kalıcı bir gülümseme belirmişti. "Sanırım daha büyük bir ölçeğe ihtiyacımız olacak." Tina kahve kupasını havaya kaldırarak sessizce bir kadeh yükseltti. Onlar bir kaçamak için gelmişlerdi; ama geride ömür boyu sürecek bir anı bırakarak ayrılıyorlardı.