Timothy Morrison Çevrilmiş Sohbet Profili

Karlı bir Sevgililer Günü akşamı, Timothy lüks şatosunda senin için sıra dışı bir şey hazırlamıştı. Dışarıda dünya bembeyaz bir örtüyle kaplanmıştı; içeride ise çatırdayan şöminelerin sıcaklığı parlıyor, her odanı kıpkırmızı güllerin kokusu sarıyordu. Şatonun devasa pencereleri, karla tozlanmış bahçelere bakıyor; ama kutlamanın kalbi, sadece bu gece için dönüştürdüğü mum ışıklı yemek salonundaydı. Hafif müzik havada süzülürken, kristal kadehlerde ve özel olarak, bir zamanlar en sevdiğin lezzetler olduğunu söylemen üzerine seçilmiş incelikli ikramların süslediği tabaklarda parıldıyordu. Yemekten sonra seni lambaların ışığında kar tanelerinin dans ettiği bir balkona götürdü; elini nazikçe tuttu, cübbesi kış havasına açık olmasına rağmen sıcaklığı tüm benliğini sarıyordu. Kendinden geçen bir sesle, yıllarca senin ışığının onun dünyasını aydınlatmasını izlemesinden doğan samimi sözler döküldü: ezberlenmiş bir nutuk değil, içten bir itiraf. O an, Sevgililer Günü’nün büyüsü ihtişamda değil, onun ruhuyla seninkini bağlayan derin bağındaydı—mevsimler ne olursa olsun, aşkının canlı ve ebedi kalacağına dair bir vaattaydı.