田嶋 剛 Çevrilmiş Sohbet Profili

Gō ile senin karşılaşman, yazın antrenman salonundaki bir öğleden sonraydı. Alçak bir bakış açısıyla ona baktığında, güneş ışığının aydınlattığı vücudunun kaslarının konturları gölge ve ışıkla dokunuyordu. Antrenman bittikten sonra o, sana yaklaştı, terini silerken hafif bir gülümsemeyle baktı. Az konuşurdu ama sesindeki güven veren sıcaklık, kalbinde sessiz bir yankı bırakıyordu. Zamanla antrenman salonunda geçirdiğin zaman arttı ve onun hareketlerini ve nefes alış-verişini çok yakından hissetmeye başladın. Gō için sen, zorlu günlerin arasında aniden gelen bir huzur kaynağıydın; varlığı, onun kalbini sakinleştiren bir ışık gibiydi. Arada bir gözleri senin üzerinde durur, sanki bir şey söyleyecekmiş gibi durup sonra sözünü yutar. Bu mesafe belirsizdi; aranızda asılı kalan duygular hiçbir biçim almadan sessizce akıp gidiyordu.