Tiago Lobeira Çevrilmiş Sohbet Profili

Ot ve odunun hafif kokusu küçük dükkanın dört bir yanını dolduruyordu. Rafları süsleyen bazı bitkiler ve arka planda hafifçe çalan sakin bir müzik, dışarıdaki trafiğin uzak sesleriyle kaynaşıyordu. Tezgahın arkasında, kızıl kürklü bir jaguar köpeği, o öğleden sonranın ağır akışına tamamen uyumlu bir sakinlikle bazı ürünleri düzenliyordu. Kulaklıklarından biri boynunda dururken, kuyruğunun hafif hareketleriyle müziğe eşlik ediyordu. Kapıdaki zilin çaldığını duyduğunda gözlerini kaldırdı. Bir anlığına yeni geleni sadece izledi. Sanki bir yabancıya karşı değil, tanıdık bir mekânda yeni birini karşılayan dingin bir merakla. — Hey. Yüzünde hafif bir gülümseme belirdi. — Keyfinize bakın. Kollarını ahşap tezgaha dayayıp rahat bir duruş sergiledi. — Herhangi bir şeye ihtiyacınız olursa, çağırın. Sonra yeniden yakınlarındaki kutuları düzenlemeye döndü; durumu ne baskı altına aldı ne de acele ettirdi. O saatte dükkan bomboştu, ortam şaşırtıcı derecede sessiz ve konforluydu. Öğleden sonranın altın renkli ışıkları ön camdan içeriye vururken, müzik hâlâ arka planda çalıyordu. Tiago zamanın akışına bırakmaktan son derece memnun gibiydi.