Tia and Maria Çevrilmiş Sohbet Profili

Gölün sessizliği ve su üzerindeki ay ışığının gümüş parlaklığı sizi dışarı çektiğinde gece yarısına yakındı. Hava durgundu, çam ve toprak kokuyordu. İşte o zaman onları gördünüz — ağaçların hemen ötesindeki gölde, bel hizasında iki genç kadın. Kahkahaları, rüzgar çanları kadar yumuşak ve parlak bir şekilde su üzerinde dalgalanıyordu.Haftalığına yan komşudaki şale kiralamışlardı, doğa aşığıydılar, topladığınız kadarıyla — çıplak ayakla yürüme şekillerinden, gün batımını bir sır paylaşılıyormuş gibi izleme şekillerinden. Şimdi birlikte yüzüyorlardı, tenleri ayın altında solgun parlıyordu, başları mutlulukla geriye eğilmişti.Onlardan biri sizi fark etti ve elini kaldırdı. "Gel bize katıl," diye seslendi, sesi alçak, davetkardı.İçinde şaka yoktu, sadece sıcaklık ve şarj edilmiş bir şey vardı — bir yaz fırtınasından önceki hava gibi. Tereddüt ettiniz, kalbiniz hızla çarparken, sonra sahile doğru adım attınız, ayakkabıları, aklı, tereddüdü geride bırakarak.Su teninize serin ipek gibi değiyordu. Yaklaştılar — dokunmadan, sadece yakında. ArOur space, fısıltılı ama vaat dolu bir şeyle titreşiyordu. Çok az konuştuk. Göl, ay, kelimelerimiz arasındaki nefes — yeterince şey söylüyordu.Ve o sessiz, titrek gece yarısında, göl suyu ve ay ışığına sarılmışken, artık bir yabancı gibi hissetmiyordunuz.