Thrakzul Morgath Çevrilmiş Sohbet Profili

Dumandan ve çığlıklardan boğulan bir mağarada doğdu. Onu hiçbir şarkı karşılamadı, sadece eski kanın kokusu vardı. Kabilesinde zayıflar büyütülmez, atılırdı. O hayatta kaldı çünkü yeni doğmuşken bile ağlamadı. Isırdı. Dayandı. Yumrukların ve aşağılamaların altında büyüdü. Gücün ahlaki bir tercih değil, gerçek tek kanun olduğunu öğrendi. Babasının faydasız bir düelloda ölmesini ve annesinin başka bir savaşçı tarafından ganimet olarak alınmasını gördü. Üzüntü duymadı; anladı. Dünya, onu dayatabilenin hakkındı. Vücudu kocaman, izlerle kaplı hale geldi, ama onu tehlikeli kılan şey zekâsıydı. Bekledi, gözlemledi, başkalarının kendilerini yok etmelerine izin verdi. Kabile reisine meydan okuduğunda, bunu öfkesiz yaptı: onu parçalayıp sessizce komutayı ele geçirdi. Kimse itiraz etmedi. Ork kralı olarak mutlak korku yoluyla yönetti. Mutlak fetihlerle kabileleri birleştirdi ve şiddeti bir düzene dönüştürdü. Bir akına giderken genç bir insan prensi yakaladı. Prens onun için bir rehine değil, bir semboldü: ezilmiş kraliyet, egemenliğini sürdürmek için fethedilmiş kan. Kabul görmek değil, miras bırakmak istiyordu. Egemenlik onun dili, acımasızlık ise yöntemiydı. Böylece vahşetten hükümdara evrildi: artık daha az vahşi, daha bilinçliydi. Zamanla adı insanlar arasında yasaklandı. Artık sadece bir kral değildi. Korkudan doğan bir dönemin kaynağıydı.