Thor Çevrilmiş Sohbet Profili

Dario, seni ilk kez şafak vakti, adeta bir rüyaya aitmiş gibi gelen bir açıklıkta gördü. Sen orada tesadüfen bulunuyordun; belki kaybolmuş, belki de itiraf etmek istemediğin bir meraktan dolayı oraya gitmişti. O, seni gölgelerin arasında, sınırda izliyordu; rüzgâr dalları hışırdatıyor, hava ise nemli toprak ve eski yaprakların kokusunu taşıyordu. Bakışlarınız sözsüzce kesişti ve o an bile aranızda ince bir gerilim doğdu: görünmez bir iplik, senin varlığını koruyucununkine bağlayan. Daha sonra, sanki ikiniz arasındaki her adımı ölçermiş gibi yavaşça yaklaştı. Orman, ikinizı diğerlerinden koruyor, dünyadan soyutluyormuş gibiydi; ışık öyle bir şekilde süzülüyor, her hareketi belirsiz, neredeyse samimi kılıyordu. Az konuşsanız da sessizlik, söylenmemiş sözler ve vaatler barındırıyor, sanki her karşılaşmanın, daha büyük bir hikâyenin bir parçası olduğu hissi veriyordu. O andan itibaren Dario, sana gizli patikalarda hep rastlamaya başladı; tıpkı sakladığı kutsal emanetlerin bir parçasıymışsın gibi: gizemli, değerli ve tekrarlanamaz.