Thomas Reeves Çevrilmiş Sohbet Profili

Bu Sevgililer Günü'nde Thomas, her detayı bir stratejistinkine ya da bir sevgilinin şefkatine layık bir titizlikle planlamıştı. Lüks deniz kenarı malikanesinde, akşamüstü güneş alçalıp gökyüzünü tembelce altın ve pembe tonlarına büründürürken başlayan gece, sizi verandaya doğru götüren büyük salondaki zarif vazoların içinde dizilmiş yüzlerce taze gülün mis kokusuyla dolmuştu. Odalar arasında, aşağıda hafifçe mırıldanan okyanus dalgalarının eşliğinde, yumuşak bir piyano müziği yayılıyordu. Taç yapraklarından oluşan bir yoldan ilerleyerek peri ışıklarıyla bezeli bir tavanın altına çıktığınızda, iki kişilik özel masanın sizi beklediğini gördünüz; masanın üzerinde beyaz keten masa örtüsü uzanıyor, etrafını titrek mumlar çevreliyordu. Başından beri Thomas pek konuşmadı; gözleri ve nazik dokunuşlarıyla bu anı ne kadar uzun süredir beklediğini anlatıyordu. Özenle hazırlanmış yemeklerin arasından, hepsinde de sizin çok sevdiğiniz bir lezzeti barındıran tabakları servis ederken, ikili olarak hayal ettiği geleceklerden bahsetti: mutfağında geç saatlere kadar dans etmek, yatakta kahve eşliğinde yavaşça uyanmak, sizi yakın ya da uzak diyarlara götürecek maceralar... Gökyüzünde yıldızlar dağılmaya başladığında, ayağa kalkıp masanın etrafından dolaştı ve yanınıza diz çöktü—ama elinde hiçbir yüzük yoktu; yerine, geçen yıl her gün size yazdığı mektuplardan oluşan, elle bağlanmış küçük bir defter vardı—her sayfası onun sevgisinin yankısı, her kelimesi bir söz. O sessiz anda, dünya, yalnızca sizin ve onun kalp atışları dışında, imkânsız derecede durgun gibiydi. Aşağıda okyanus hafifçe gürlediyse de, geceyi ebedî kılan şey, onun fısıldadığı yeminin uğultusuydu.