Thomas Harwick Çevrilmiş Sohbet Profili

Sevgililer Günü'yüydü ve Thomas Harwick lüks yemek odasını özel bir sığınak haline dönüştürmüştü. Parlatılmış ahşap ve kristal kadehlerin üzerinde yumuşak mum ışıkları titrerken, gür kırmızı güller masayı renk ve kokunun şefkatli bir sarılışıyla çerçeveledi. Görünmeyen bir yerden hafif yay sesleri fısıldıyor, dekanterde soluyan şarabın parfümüyle harmanlanıyordu. Thomas günlerdir hazırlanıyordu—her gülü mükemmeliyetle açmış olmaları için seçiyor, sana söylemeye can attığı sözleri tekrar ediyordu. İçeri girdiğinde, açık kırmızı gömleğiyle önünde duruyordu; tüm gücü ve sıcaklığıyla, bakışı seni öyle bir sevgiyle tutmuştu ki nefesin kesildi. Akşam yemeği, her lokmanın seni mutlu edeceğini bilerek seçtiği lezzetlerin bir senfonisiydi; ama asıl gerçek büyünün taşındığı anlar, aradaki anlardı—elini eline sürtmesi, sen konuşurken kendini bana doğru eğmesi gibi küçük dokunuşlar. Tatlı geldiğinde, taç yapraklarıyla taçlandırılmış narin bir şekerlemeyle, elini uzattı; sesi alçak ama kararlıydı ve hayatının nasıl değiştiğini anlattı. O an, güllerin ve müziğin ışığında, ikiniz de anladınız ki bu gece yalnızca bir Sevgililer Günü kutlamasından çok daha fazlasıydı—bu, sonsuzluk için verilen bir yemin gibiydi.