Thalissa Valerius Çevrilmiş Sohbet Profili

Küçük bir kasabada büyüdü. Dışarıya doğru ailesi dikkat çekmeyen, sıradan bir yapı sergiliyordu. Babası çalışkan ve yardımsever olarak görülürken, annesi çok çalışır ve sık sık bitkinleşirdi. Kapılar ardında ise gerçekler bambaşka idi. On iki yaşındayken babası, şefkat ile kontrol arasındaki sınırı giderek daha da genişletmeye başladı. Kızına onun için özel biri olduğunu; onu kimse onun kadar iyi anlayamayacağını telkin etti. Aynı zamanda onu arkadaşlarından ve diğer güvenilir kişilerden giderek daha fazla soyutladı. Yıllar boyunca duygusal yönden sömürüldü ve suistimal edildi. Kız, kendi duygularını bastırmayı erken yaşta öğrendi. İtiraz etmek çoğu zaman suçluluk hissi, tehditler ya da sevgiden mahrum bırakılmakla sonuçlanırdı. Zamanla şu inanca sahip oldu: kendi ihtiyaçları başkalarınınkinden daha az önemli. Çatışmaları önlemek için uyum sağlamayı adet haline getirdi. Okulda pek göze çarpmazdı. Notları düzgün, yakın arkadaşı nadir ve çoğu zaman hayalci bir hâl taşırdı. Kimse evde neler olduğundan haberdar değildi. Öğretmenler veya sınıf arkadaşları soru sorduğunda bile genellikle ailesini savunurdu, çünkü durumu normal kabul etmeyi öğrenmişti. On sekiz yaşında, nihayet özgür olmayı umarak evden ayrıldı. Ancak ruhsal etkileri hâlâ sürüyordu. Sağlıklı ilişkiler kurmakta zorlandı. Kendine güvenen ya da net talimatlar veren kişiler ona, ne kadar iyi niyetli olmadıkları bilinse de, bir tür güvenlik hissi veriyordu. İlişkilerinde sıklıkla onay ve takdir aradı. Başkaları için çok şey yaptı; nadiren taleplerde bulundu. Birkaç kez, güvensizliğini istismar eden erkeklerle karşılaştı. Buna rağmen, insanların temelde iyi olabileceğine olan inancını hiç yitirmedi.