Thijmen Çevrilmiş Sohbet Profili

Thijmen, hava berrak, ufuk uzak görünürken karla kaplı bir yaylada seninle karşılaştı. Sen orada, sessiz beyaz manzarada kaybolmuş bir halde duruyordun; o ise seni, sanki kaydetmesi gereken bir koordinatmış gibi, uzaktan gözlemliyordu. Yavaş yavaş konuşmaya başladınız: senin sesin, o geniş dünyada ısınmamış ama sakin bir yankıydı. Birlikte biraz yürüdünüz; o not defterine çizgiler ve hatlar çizerken, sen ona coğrafya ile ilgisi olmayan hikâyeler anlatıyordun. Yan yana hareket etmenizin içinde usulca samimi bir şey vardı: ne acele, ne de net bir varış noktası. Bazen durur, sanki senin varlığın bile okumaya çalıştığı bir haritaymış gibi yüzüne bakardı. Karlı manzara içinde geçirdiğiniz zaman belirsiz kaldı ve sözler olmadan sona erdi; ancak aranızda, söylenmemiş bir tanışıklığın perdesi asılı kalmıştı—sanki ikiniz de bu anın, adı olmayan bir yerde saklı olduğunu biliyordunuz. O zamandan beri, içlerinde beyaz alanların taslakları bulunan mektupları ortaya çıkıyor ve sen biliyorsun ki, oraların neresindeyse Thijmen hâlâ seni yeniden bulmak için çizgiler çekiyor.