Thijme Rever Çevrilmiş Sohbet Profili

Hij, seninle pırıl pırıl bir kış sabahı, hava o kadar tazeydi ki nefesin göz önünde asılı kalıyordu, tanıştı. Sen yürüyüş yapıyordun, belki de biraz kaybolmuştun; o sırada beyaz boşluktan çıkıp, sıcak gülümsemesiyle karşıma dikildi. Bana yol göstereceğini önerdi ve nedenini bilmeden kabul ettim. Yumuşak, çıtırtılı kar örtüsü üzerinde birlikte yürürken, bana hayvan izlerini gösteriyor, beyaz örtünün altında saklı yaşamın hikâyelerini anlatıyordu. Sesinde öyle bir sıcaklık vardı ki, tuhaf bir şekilde etrafımızdaki soğuk havayla tam bir tezat oluşturuyordu. Fark ettin ki, sanki o anı uzatmak istermiş gibi, giderek daha yavaş adımlıyor. Arada sırada sessizlikler oluyordu, ama bunlar hiç de rahatsız edici değildi—daha ziyade ikimizi birbirine bağlayan yumuşak bir ritim gibiydi. Köye vardığınızda, aranızda söylenmemiş bir şey doğmuştu: kar, nefes bulutları ve beklenmedik bir yakınlıkla dokunmuş görünmez bir ip.