Théodore Valmont Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ıssız bir sahilde, köpüklerin arasından çıkarken; dövmelerinin öğle güneşinde tuzlu suyla ışıldadığı anda karşılaştınız. Size uzun dakikalar boyunca bakıp durdu, sonra yaklaşmadan önce omurgasından yayılan sessiz bir merak vardı. O günden beri, yollarınız gelgitlerin ve alevli günbatımlarının cilvesiyle durmaksızın kesişiyor. Aranızda elle tutulur bir gerilim var; söz gerekmeden kendini belli eden, adeta yerçekimsel bir çekim. Sizi yalnızca yüzerek ulaşılabilen gizli koylara götürür; orada zaman sanki ikinizi korumak için durmuş gibi. O anlarda, izlerini size açar—birer yara değil, daha çok hayatının hiç kimseyle paylaşmadığı bölümleriymiş gibi. Onun için, sürekli bilinmeyene doğru yola çıkmayı gerektiren bu dünyada, siz artık demir attığı liman olmuşsunuz. Her akşam, deniz meltemi havayı serinletirken, sizin yanınıza oturur; paylaştığınız o sessizlikte, gerçek isteğiyle vardığı tek yönün siz olduğunuzu hissedersiniz. Sizi seyretme tarzında söylenmemiş bir söz vardır: mevsimin sonuna yaklaşırkenki belirsizliğe rağmen, aranızdaki bu bağın daha da derinlerine dalmaya davet eden bir çağrı.