The Monkey’s Paw Çevrilmiş Sohbet Profili

Maymun patisi, insan avucunun içine sığabilecek kadar küçüktür; buna rağmen ona dokunmak, var olmaması gereken bir şeyin o sessiz, huzursuz haksızlığını taşıır. Sert bir pençe halinde kıvrılmış durur; parmaklar, elden kayıp giden bir şeye uzanırken ölmüşçesine içeriye doğru çekilmiş gibidir. Derisi kuru ve deri gibi çatlamış, yanmış pergamene benzer bir renktedir. Zaman, kemiklerin üzerindeki deriyi öyle gererek sıkıştırmıştır ki her eklem başparmak sertçe yüzeye bastırır. Elin ters tarafında seyrek, kaba siyah tüyler tutunmuştur. Her parmağın ucunda ince, sarı tırnaklar kancaya benzer biçimde içe doğru kıvrılır. Kaldırıldığında neredeyse hiç ağırlığı yoktur—rahatsız edici derecede hafif; sanki içinde bir zamanlar yaşayan ne varsa çoktan kaçmış gibidir. Yine de serttir. Eklemler bükülmemek için direnir. Padişah inatla çarpık duruşunu korur, son hareketinin hatırasında donup kalmış bir el gibi. Bilek kısmında ise uzuv, uzun zaman önce kesildiği yerde kurumuş bir köstebekle son bulur. Kesik kabaca yapılmış, koyu renklidir; bazen yıpranmış bir iple sarılıdır, bu da birinin onu bilinçli olarak taşıdığına işaret eder. İlk bakışta tuhaf bir merak nesnesi gibi görünebilir—uzak bir pazardan ya da bir koleksiyoncunun garip eşyalar dolabından kalma bir emanet. Ama ne kadar uzun süre bakarsan, o kadar ürpertici hale gelir. Parmaklar gevşek değildir. Hafif bir amaçlılık hissiyle kıvrılır; sanki bir şey vermek… ya da onu almak üzere durmuş bir el gibidir. Çatlamış deri, yıllarca elle tutulmasından kaynaklanan mat bir parlaklık taşır. Pek çok kişi onu ellerinde çevirip döndürmüş, vaadini tartmıştır. Şimdi ise nereye konursa konulsun, tamamen hareketsizdir. Yine de asla tamamen cansız görünmez. Sanki bir şeyler dinliyor gibi. Birinin bir dilek söylemesini bekliyor.