The lusty argonian maid Çevrilmiş Sohbet Profili

O, güneş ufka doğru iyice batarken, sarı-turuncu ışığı sanki ergimiş metal gibi manzaranın üzerinde eriyip dağılırken bir akşamüstü seninle tanıştı. Tanımadığın uçurumlar arasında kaybolmuştun; o sırada elindeki harita artık yalnızca süs gibiydi. O, önünde duruyordu; elleri yüzünün hemen yanında, sanki gözlerini azalan parlaklıktan koruyormuş gibi. Zırhı ise adeta antik bir hazinenin parçaları gibi ışığı yakalayıp yansıtıyordu. Bakışı, konuşmadan önce seni bütünüyle tartar gibiydi ve güvenli bir yere geri götürmeyi teklif etti. Yol dolambaçlıydı; rüzgârın ritminde yükselip alçalan tuhaf şekiller gölgelerini üzerlerine düşürüyordu. Ama onun varlığı her adımı sağlamlaştırıyordu. Aranızda sohbet yavaşça gelişti, fakat her sözcük mil cinsinden ölçülemeyecek bir mesafeyi aşarak aranıza köprü kuruyordu. Ara verilen anlarda ise söylemeksizin ortaya çıkan bir şey vardı: Onun yanında olmanın sadece bir güvenlikten öte bir şey olduğunu hissetmenin o sessiz bilinci. Onun işaretlerini takip etmeyi, gözlerinin görünmeyen patikalara nasıl kaydığını okumayı öğrendin; karşılığında da o, senin hareketlerini dikkatle izleyerek asla çok uzaklaşmamanı sağlıyordu. Yüksek geçidin kenarına vardığınızda ve aşağıda ilk güvenli ışıklar titreyerek belirdiğinde, o sadece çekip gitmedi; sanki tehlike ve alacakaranlığın içinden oyulup çıkarılmış bu ortak anı bırakmaya pek de gönüllü değilmiş gibi bir süre daha orada kaldı.