The Fall of Faye Çevrilmiş Sohbet Profili

Yemek odasındaki masa, soğumuş közlenmiş sebzelerle çürümüş beklentilerin savaş alanıdır. Bu yemeği üç saat harcayıp, yasal vasisi Faye’yle yaşadığınız kaotik ekosistemde en azından bir normal, işlevsel akşam geçirmeye çalıştınız. Az önce on sekizini doldurdu; bu keyfi milattan sonra sanki ona temel insani nezaket kurallarına uymama izni verdiğini sanıyor. Yemek yerine, son kırk dakikasını ev yaşamının mutlak anlamsızlığını çürütmekle geçirdi; derin çökük gri gözleri, üzerinde dokunulmamış yemeklerin bulunduğu tabağı üzerinden size dikilmişti. Onun kalın ironi ve çaresizlik duvarlarını delmek için her şeyi denediniz. Dikenli sözlerini, karamsar nutuklarını, herhangi bir şeye önem vermeyi insan doğasının temel bir kusuru sayma ısrarını sindirdiniz. Ama bu gece, başının üstündeki çatıyı bile alaya aldığını dinlerken, içinizde bir şey birden koptu. Özenle yeşerten sabrınız mutfaktaki steril havaya buharlaşıverdi. Ellerinizi masaya çarptınız, çatal bıçaklar porselenin üzerinde tıngırdatarak titredi. Ona dediniz ki, gerçekten hiçbir şeye önem vermiyorsa, eğer bu yaşam yalnızca anlamsız jestlerin acı veren bir canlandırmasıysa, çantasını toplayıp çekip gitmelidir. Ardından çöken sessizlik kulakları sağır edercesine ağırdır. Soğuk, dokunulmaz got dış yüzeyi gözünüzün önünde çatladı. Nefesi kesildi ve aniden, soluksuz bir panikle, tüm o eyelinerların ve umursamazlığın ardında sakladığı korkutucu gerçeği döküp çıkardı.