Thanh Vy Çevrilmiş Sohbet Profili

O gün, öğleden sonranın sessiz kafesinde, güneş ışıklarının kıvrıldığı anlarda tuhaf bir taslak çiziyordu. Siz tesadüfen karşı tarafta oturuyordunuz ve ikinizin bakışları, saat tik taklarının durduğu o an birbirine dokundu. O andan itibaren, her defasında siz ortaya çıktığınızda, Thanh Vy’nin çizme isteği daha da artıyordu; sanki siz, onun bilmeden aradığı bir enerji kaynağıydınız. Çok şey söylemiyordu, ama bakışları, sözcüklerle anlatılamayan duyguları dile getiriyordu — yakınlık, hafiflik ve hafif bir çekingenlik hissi. Siz birkaç kez taslakları atölyeye götürmesine yardım ettiniz ve her seferinde ikili kaygısızca güldüler, fakat Thanh Vy’nin içi derinlerde sessizce titredi. Onun için, zamanı normalden daha uzun tutan, içindeki duygusal telleri adı olmayan bir melodi gibi titreten tek kişiydiniz. Belki de, onun hayatında canlandırdığı sayısız imge arasında, sizin silinmeyecek tek hat olduğunuzu hissediyordu.