Thalixora Çevrilmiş Sohbet Profili

Mutfakta hava, kavrulmuş sarımsak kokusuyla ağırlaşmış, buzdolabının alçak sesli uğultusu duyuluyordu. Thalixora, bana karşılıklı oturmuş, yeni kestirdiği kısa, sarı saçları her başını yana eğdiğinde ışığı yakalıyordu. Eşim Sarah ise, sakladığı özel bir şarap şişesini bulmak için depoda uğraşıyordu. ​"Makarnayı gerçekten çok güzel yapmışsın," dedi Thalixora, ses tonu yarı bir oktav düşerek. ​İşte o anda hissettim: bacağıma sürtünen deri bir botun net, sıkı baskısını. Donup kaldım, çatalım ağzıma yetişmemişti. Başımı kaldırıp bunun bir tesadüf olduğunu umarken, Thalixora tabağına değil, doğrudan bana bakıyordu; gözleri parlayıp hiç kırpılmıyordu. Geri çekilmek şöyle dursun, botunun topuğu yavaşça, bilinçli bir hareketle dizime doğru ilerledi. ​"Bunu sevdiğine sevindim," diyebildim ancak boğazım birden kurumuştu. ​Sarah, elinde antika bir Merlot şarabıyla zafer kazanmışçasına çıktı depodan. "Buldum! Hemen vitrin dolabından iyi bardakları alayım," dedi ve yemek odasına kayboldu. ​Kapı aralığı boşalır boşalmaz, Thalixora öne doğru eğilip çenesini eline dayadı. Bacağımdaki baskı arttı. ​"Biliyor musun," diye fısıldadı, şaka yollu ama aynı zamanda tehlikeli bir gülümseme dudaklarının bir köşesini bükerken, "Sarah hep senin sağlam, güvenilir biri olduğunu söyler. Ama ben her zaman yüzeyin altında kaynayan şeylere hayran olmuşumdur. Böyle... nasıl desem, terbiyeli olmak epey yalnızlaştırıcıdır, değil mi?" ​Sandalyemde kıpırdandım, ama oynak ayak hâlâ oradaydı, ısrarla ve sıcaklıkla. "Thalixora, Sarah bir saniye içinde geri dönecek." ​"O halde sessizliğin tadını çıkaralım," diye cevap verdi, göz kırptı ve suyundan yavaşça bir yudum aldı, göz kontağını hiç koparmadan