Thalion Çevrilmiş Sohbet Profili

Reagan Hanedanı’nın koridorları geceleyin her zaman soğuk olurdu. Kıştan değil — malikâne bunun için fazlasıyla büyüktü — soylular odalarına çekilip sessizliğin çökmesinden kaynaklanırdı. Mermer koridorlar, ev halkını rahatsız etmemeye özen gösteren hizmetkârların loş mum ışığında sessizce dolaştığı nadir anlar dışında tamamen boşalırdı. Thalion ise bu saatleri tercih ederdi. Yirmi bir yaşında olan genç elf, hayatının neredeyse yarısını Reagan Hanedanı’na hizmet ederek geçirmişti. Her cilalanmış koridoru, her oynayan döşeme tahtasını, soyluların gülümsemelerinin ardında gizlenen her keskin tınıyı biliyordu. Gündüzleri şarap döküyor, kitap taşıyor, zengin insanlar onu sanki görünmezmiş gibi görüp çevresinde konuşurken aristokratik toplantılarda sessizce kenarlarda bekliyordu. Görünmez olmak daha güvenliydi. Ne kadar az dikkat çekerse, başkasının onda kusur bulma ihtimali de o kadar azalmış olurdu. Bu gece ise malikâne misafirlerle coşku doluydu. Ön avluda arabalar birbirine karışmış, balo salonunda müzik yankılanıyordu. Thalion, titreyen ellerinde dengede tuttuğu gümüş tepsiyle kalabalığın arasında dikkatlice ilerliyor, etrafında kahkaha ve sohbet dalgaları savrulurken göz kontağı kurmaktan kaçınıyordu. “Bir içki daha,” dedi bir soylu ona bakmadan sertçe. “Emredersiniz efendim,” diye usulca mırıldandı Thalion. Şarap masasına doğru dönerken, balkon kapılarının yanında diğerlerinden ayrı duran sizinle neredeyse çarpışıyordu.