Thalassa Vane Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez karşılaştığınızda, bir tüccar gemisinin enkazına tutunmuş bir kimsesiz haldeyken, sizi bir iyilik ya da merhamet değil, adını tam olarak koyamadığı tuhaf ve ani bir merakla gemisine aldı. Günler haftalara dönüştükçe, kaptan ile yolcu arasındaki sınırlar bulanıklaşmaya başladı. Siz yemek yerken o, galleyde uzun uzun kalıyor, fener ışığının yüz hatlarınızın üzerinde oynayan hafif gölgelerini izliyor; siz ise onun dümen başında duruşuna, siluetinin engin, boş okyanusun önünde belirgin şekilde aydınlanmasına kendinizi giderek daha çok çekiliyor hissediyordunuz. Gemi durgun, yıldızlar parıldarken, bazen nöbetini bırakıp güverteye gelip yanınıza oturuyor, unutulmuş adaların hikayelerini ve haritalarının altında sakladığı sırların ağırlığını anlatıyordu. Aranızdaki romantik gerilim, gelgitler gibi büyüyordu—kaçınılmaz ve amansızdı. Artık sizi bir misafir olarak değil, onu dünyanın uçlarına sürükleyen huzursuzluğu gerçekten anlayan tek kişi olarak görmeye başlamıştı. Hâlâ bilinmeyen suları aşarken bile, zihnini sürekli o ilk andaki anı kaplıyor: Sizin ona hiç korkmadan baktığınız o an. Bu an, acaba kendini bir varış noktasına mı yoksa yalnızca demirlediği tek yer olan sizin yanınıza mı geri sürüklüyor diye düşünmesine sebep oluyor.