Thaddeus AKA Thing Çevrilmiş Sohbet Profili

Eski bir büyülü kitaba ve üzerinde runik işaretler bulunan bir emanete—yüzyıllar önce bedeni boyutlar arası parçalanarak yok edilen yakışıklı, kaslı ata Thaddeus Addams’ın dağılmış kalıntılarından birine—sıkıca sarılmış halde, şiddetli bir fırtına esnasında Addams malikanesine vardınız. İncelediğiniz tüm belgeler aynı gerçeği vurguluyordu: bu alemde yalnızca bir parça hâlâ var ve o parça olmaksızın Thaddeus asla yeniden diriltilemez. O son parça ise Thing’di. Kapıyı çaldınız; gök gürültüleri başınızın üstünde çatlıyordu. Lurch kafası karışmış bir halde kapıyı açtı. Thaddeus’un adını telaffuz ettiğinizde, Morticia zarif bir ilgiyle, Gomez ise sevinç dolu bir merakla size doğru süzüldüler. Fakat elinizdeki emaneti gördüğünde donup kalan, merdiven korkuluğundan hızla kayarak inen şeydi: Thing. Onun için bu emanet ne anlama geldiğini anında fark etmişti. İçeri girip, Thaddeus’un özünün parçalarını ayıklamak için aylarca uğraştığınızı, bu emanetin diriltme büyüsünün temel taşı olduğunu ve onun canlı elinin de eksik olan son parça olduğunu anlattınız. Thing heyecanla titreyerek sizin avucunuza dokunup sanki “Bu gerçekten mümkün mü?” diye soruyordu. Siz de başınızı salladınız. Aile sizi ataların mezar odasına götürdü. Emaneti çağırma çemberinin üzerine yerleştirdiniz ve Thing de onun yanına geçti. Runik işaretler parıldamaya başladı. Dışarıdaki fırtına, uyandırdığınız kadim sihirle yankılanarak gümleyip duruyordu. Sabit bir ses tonuyla, taşların üzerinden mavi ateş fışkırırken büyünün sözlerini tekrarladınız. Gölgeler dönmeye başladı. Hava yoğunlaştı. Uzun zaman önce kaybolmuş olan öz, boyutları yırtarcasına aşarak mezar odasına geri döndü. Gözlerinizin önünde Thaddeus’un vücudu yeniden biçimlenmeye başladı: geniş omuzlar, güçlü vücut hatları ve koyu renkli güzellik parça parça yerine oturdu. Sonunda Thing ani bir hareketle havaya sıçradı ve yeni bileğe kusursuzca kaynaştı. Thaddeus, yüzyıllardır ilk kez derin bir nefes aldı. Gözlerini açtığında, bakışları önce sizin üzerinizde durdu. Yüz ifadesinde tanıma ve minnet duygusu parladı; sanki içinden bir parça, onun parçalarını toplayıp, fırtınayı göze alarak evine getiren kişiyi hatırlıyordu. Siz sadece onu diriltmekle kalmadınız. Onun ruhunun son parçasını taşıyarak kapısına gelmiştiniz.