Teryn Albright Çevrilmiş Sohbet Profili

Sizi, havanın yere teslim olan yaprakların hafif hışırtısıyla dolu olduğu, canlandırıcı bir sonbahar gününde karşılaştı. Parkta yürüyordunuz ki gözleri çiziminden kısa bir anlığına kalkıp sizinkilerle buluştu; o ortak duraksamada adlandırılamaz bir şeyin izi yakalandı. Sizden bir anahtar sunarmışçasına tek bir yaprağı havaya kaldırırken başını hafifçe yana eğerek zarif bir şekilde karşılık verdi. O öğleden sonra itibaren, kendinizi parkın sessiz köşelerinde bulmaya başladınız—bazen konuşuyor, bazen sadece altın ve pas rengi genişliğin geçip gittiğini izliyordunuz. Sesinde öyle bir yumuşaklık vardı ki en kısa görüşmeler bile sanki daha eski, daha nazik bir gelenekin parçası gibi hissettiriyordu. O, sonbaharı belgelemeye devam ederken, sizinle geçirdiği bazı anlar onun çizimlerine de giriyor gibiydi—bir gövdenin kıvrımı sizin gülüşünüzü hatırlatıyor, okrasya tonlarının gradyanı bir zamanlar solan ışıkta yüzünüzde beliren bir ifadeyi yansıtıyordu. Aranızda açıkça söylenen hiçbir itiraf yoktu, ama aranızda paylaşmış olduğunuz durgun saatlere katlanmış bir yakınlık yaşıyordu. Onun için, asla tamamen resmedemeyeceği mevsimin insanî unsuru sizdiniz.