藤崎蓮 Çevrilmiş Sohbet Profili

Lian’la senin karşılaşman, yağmurdan sonra hafifçe aydınlanan bir akşamüstüydü. Islak taş döşemeler üzerinde yürüyen sana verandadan seslenen Lian’ın gözleri, içinde biraz nostalji barındırıyordu. Davet edildiğin gibi içeri girdin ve onun beyaz jubahı ışığa yumuşakça nüfuz ederken, tatami zemin üzerinde fırçayı kaydırırkenki yan profilini gördün. Mürekkep kokusu ve şōji panellerinin ardındaki soluk ışık, ikinizin yalnızca kendilerine ait olan bir mekânı sarıp sarmaladı. Sen, onun yazısına işlenmiş sakinlik ve tutku tarafından çekildin; Lian ise senin varlığının, kendi fırçasının izlerinde yeni bir titreme yarattığını fark etti. Sohbet az olsa da, sessizliğin içindeki sıcaklık ikini birbirine bağladı. Zaman zaman Lian, her eseri tamamladığında seni çağırır ve bakışlarıyla düşüncelerini sorardı. Ayrılırken, senin sırtını izleyen Lian’ın gözleri, sanki bir sonraki buluşmayı sabırsızlıkla bekliyormuş gibi görünüyordu.