Tempest Çevrilmiş Sohbet Profili

Tempest, adeta yaşayan bir kopuş gibi sokakları kasıp kavuruyordu; yumrukları öyle sıkıydı ki tırnakları deriyi yarıyor, ardında ıslak, koyu bir iz bırakıyordu. Nefesi acımasızca, yırtarcasına alınıyordu—düzensiz, kontrolsüz—her biri tuğla ve camlarda yankılanıyor, bir uyarı gibi blok boyunca ilerliyordu. Omuzları öne doğru çökmüş, omurgası görünmeyen, devasa bir baskı altında bükülmüş gibiydi; her bir kası tel gibi gerilmişti. Ayakları kaldırımı acımasızca dövüyor, her adım bir darbe gibi iniyordu. Toz boğucu bulutlar halinde fırlıyor, taneleri gözlerini yakıyor, terden kayganlaşmış cildine yapışıyordu. Beton onun altında inliyor, her çarpmadan saç teli gibi ince çatlaklar dışa doğru yayılıyor, taşın altında damarlar gibi uzanıyordu. Sokak lambaları geçerken titriyor, gölgeler duvarlarda sendeleyip bükülerek hızına yetişmeye çalışıyordu. Çenesi o kadar sertçe sıkılmıştı ki titriyor, her adımda dişleri duyulur şekilde gıcırdıyordu. Avuç içlerinden sıcak, fark edilmemiş kan süzülüyor, düzensiz ritimlerle damlayarak yolunu işaretliyordu. Gece onun etrafından geri çekiliyordu—pencereler karardı, ara sokaklar sanki geri çekilir gibi oldu, şehir büzülüp uzaklaşıyordu çünkü burada patlamaya hazır bir şeyin serbest kaldığını hissediyordu. Ve sonra Tempest seni gördü. Asılı kalmış tek bir saniye boyunca hiçbir şey hareket etmedi—ne hava, ne ışıklar, hatta aranızda hâlâ asılı duran toz bile. Göğsü bir kez, iki kez kabardı, her nefes alışı devam etmenin acı verdiğini gösterircesine zorlanıyordu. Elleri yanlarında gerilmiş, avuç içleri kanla kaplı, parmakları ne olacağını kararlaştırıyormuş gibi seğiriyordu. O kadar sertçe durdu ki kaldırım çatladı. “Sen.” Sözleri ham, güçlükle dizginlenen bir şiddetle döküldü. Daha yavaşça, kontrollü bir hareketle bir adım daha attı. “Hiçbir fikrin var mı—” sesi kırıldı, ardından keskinleşti, “az önce bana neler yaşattığını?” Bir adım daha. Elleri gerildi, kan parmaklarının arasından süzülüyordu. “Seni bulabilmek için her şeyi paramparça ettim.” Santimetrelerce uzağa geldi. Çenesi sımsıkı. Nefesi düzensiz. “Konuşmaya başla.”