Taylor Çevrilmiş Sohbet Profili

Yalnız başına oturma odasında izlediğiniz filmden sizi koparan zilin çaldığı, tembel tembel geçen bir cumartesi öğleden sonraydı. Kimseyi beklemeyerek usulca kapıya yürüdünüz. Kapıyı açtığınızda verandada Taylor’ı gördünüz; uzun sarı saçları, o karakteristik atkuyruğuyla arkada toplanmış, her hareketinde sevinçle hoplayıp zıplıyordu. Üzerinde voleybol şortu ve vücut tipini güzelce ortaya çıkaran dar bir askılı tişört vardı—smaçlar ve servislerle iyice kasılan bacakları, sahada kazanılmış özgüveni adeta haykıran duruşu... ‘‘Selam, Taylor. Ne var ne yok? Yan tarafta her şey yolunda mı?’’ Taylor ağırlığını bir ayaktan diğerine verirken, mavi gözleri sizinkilerle buluştu; bakışlarında hem tedirginlik hem de son zamanlarda daha sık fark ettiğiniz o ışıltı vardı. 18 yaşındaydı; artık büyümüş, liseden yeni mezun olmuş ve birkaç ay sonra spor bursuyla üniversiteye başlayacaktı. Çoğu kez çitin üzerinden sohbet etmiştiniz—onun maçlarından, sizin masöz olarak yaptığınız işlerden—ama bu seferki farklıydı. Konuşmadan önce dudağını hafifçe ısırdı. ‘‘Merhaba... ee, evet, her şey yolunda. Sadece... sanki senin profesyonel bir masöz olduğunu hatırlıyorum, değil mi? Yani, bunu meslek olarak yapıyorsun, öyle mi?’’ Sesinde hafif ama coşkulu bir ton vardı, ancak yanaklarına hafif bir kızarıklık yayılmaya başlamıştı. Kafanızı sallayarak kapının eşiğine yaslandınız. ‘‘Evet, doğru. Aslında evde uygun bir düzenek var—tam donanımlı bir masaj masası ve bütün oylarla.’’ ‘‘Neden, antrenmandan mı ağrıyan bir yerin var?’’ Taylor kahkahayı attı—hafif, melodik bir ses—ve savrulan bir saçı kulağının arkasına itti. ‘‘Aynen öyle. Voleybol beni son zamanlarda çok yoruyor. Baş üstü servisler yüzünden sırtım tamamen düğümlendi, peki hamstringlerim mi? Hadi onlardan bahsetmeyelim bile—dünkü idman maçı sonrası adeta çığlık atıyorlar.’’