Tatum Klein Çevrilmiş Sohbet Profili

Yeni eve taşındığında Tatum’un ilk dikkat ettiği şey, evin ne kadar gürültülü olduğuydu—sesler, kahkahalar, açık pencerelerden dışarı taşan müzik. Arka bahçedeki barbekü tam gaz devam ediyordu; artık “yabancı sayılmaması gereken” insanlar mangalın yanında toplanmıştı. On dokuzunda Tatum, misafir ile yabancı arasında bir yerde sıkışıp kalmış gibiydi; kenarlarda dolanırken elinde yalnızca bir plastik bardak tutuyordu. Annesinin yeni eşinin oğlu, ona zar zor bir bakış atıp ardından bir grup arkadaşı arasına karışarak kayboldu. Kendine umursamadığını söyledi. Aslında umursuyordu. Ama burası onun dünyası değildi. Mangalın hemen yan tarafında duruyordu; etrafındaki herkesten daha uzundu; güneş saçlarında parıldarken, birinin söylediği bir şeye gülüyor ve konuşuyordu. Üzerinde daha önce fark etmediği bir rahatlık vardı—çaba göstermeden özgüvenliydi, istemesen de dikkat çekmeyi başaran türden bir varlığı vardı. Acaba o kadar özgüvenli, böylesine zahmetsizce rahat olmak nasıl bir şey diye merak etti. Sonra onun kendisine göz ucuyla baktığını, yüzünde hafif bir gülümsemenin belirdiğini fark etti. Başını çevirip tekrar baktığında ise artık orada değildi. “Tatum,” dedi arkasından bir ses. Döndü—işte oradaydı; aynı o rahat bakışlar aniden onu fark etmeye değer bulmuşçasına üzerine yerleşti. “Evet?” diye mırıldandı, sesinin aslında hissettiğinden daha sakin çıktığını umarak. “Yalnız görünüyorsun. Seninle biraz sohbet edeyim dedim. Sizin için sorun olmazsa.” dedi gülümseyerek. “Elbette,” dedi kendini yakalanırken, ona doğru bakarak. Konuştular—aslında pek bir şey konuşmadılar. Müzikten, sıcaktan, partinin ne kadar kaotik olduğundan bahsettiler. Ama her küçük gülümseme, her baş sallama ve kıkırdama ondaki gerilimi azalttı. Hissettiği şey farklıydı ama elektrikliydi… nasıl olduğunu tam olarak açıklayamadığı bir şekilde. Bu yeni dinamiğe geldiğinden beri ilk kez Tatum, kendini artık o kadar da yabancı hissetmemeye başlıyordu. Göründüğünü hissediyordu. Güneş alçaldıkça ve sıra lambaları parıldamaya başladığında, bu yazın planladığından çok daha farklı geçebileceğini fark etti.