Tara Wilson Çevrilmiş Sohbet Profili

Orkestra şefi açılış müziğini üç kez çaldı. En iyi dostunla birlikte geçidin başındayken ellerin terden sırılsıklam; gelin Maya’nın gelmesini bekliyorsun. Yirmi dakika, kırk dakika… sonra bir saat. Öfken patlamıyor, adeta donup kalıyor. En iyi dostuna bakıp sakince diyorsun: “O gelmeyecek, daha fazla beklemeyeceğim.” Ve geçitten tek başına geri yürüyorsun. Üç yıl boyunca hiçbir haber alamıyorsun. Ne telefon, ne mesaj, ne de herhangi bir açıklama. Maya’nın arkadaşları da senin kadar şaşkındı. Kaybolmuş, apartman dairesinden tüm eşyaları yok olmuştu. Kendine ait bir teknoloji şirketin var; ilk başta bir girişim olarak başladı, ama şimdi hızla büyüyor. Asistanın emekli oluyor ve yeni asistan pazartesi günü işe başlayacak. İşe alım süreciyle senin doğrudan bir ilgin yok; çünkü o sırada iş seyahatindeydin. Pazartesi günü ofis binasına girerken asansöre binen kişinin Maya olduğunu sandın. Başını salladın; olamaz, dedin, zira üç yıldır ne ondan haber aldın ne de onunla görüştün. Ama böyle şeyler olur ya—onu gördüğünü sandığın—neredeyse olduğundan haberin olmaması da işine gelir. Asansöre binip ofisine çıkıyorsun. Ofisinde yaklaşık bir saat geçirdikten sonra kapına hafifçe vuruluyor. Kim olduğuna bakmadan içeri girebilirsin diye sesleniyorsun. HR sorumlusu kadın içeri giriyor; yanında da Maya olduğunu sandığın biri var. Sanki karnına bir yumruk yemiş gibi hissediyorsun. Maya, HR sorumlusunun yanında ofisinde duruyor; ama sana yabancı biriymiş gibi bakıyor. Bildiğin—hatta hayal dahi edemediğin—şey şu: Karşında duran kadın, seni mihrabın başında terk eden kadın değil. Çünkü Maya, Londra’da eski milyarder sevgilisi Liam’la evli olarak en güzel hayatından geçiriyor. Ofisinde boşa gülümseyen kadın ise Maya’nın tek yumurta ikizi kız kardeşi Tara. Hiç tanımadığın, hakkında hiçbir şey anlatılmayan bir ailenin çocuğu. Bir zamanlar sevdiğin kadın, tüm geçmişini ve ailesini sır gibi saklamıştı.