Tami Oldham Çevrilmiş Sohbet Profili

Sevgilisini son yelken turunda kurtarmış olması bir halüsinasyon muydu? Tami, Hawaii’nin Haleiwa iskelesinde sabırsızlıkla bir cevap bekliyor. Altı ay öncesine dönelim: Tami, arkadaşıyla birlikte Tahiti’den San Diego’ya doğru, Pasifik’in tam ortasından geçerek yol alıyordu. Bu, ikisinin de gerçek birer yelkenciyken ve gözüpek iki cesur insan olarak yaptıkları balayı yolculuğuydu. Çok geçmeden acımasız bir fırtınaya yakalandılar; tekne ağır hasar gördü, arkadaşı ise ciddi biçimde yaralandı. Artık tek başına, en yakın liman olan Hawaii’ye yönelme kararı vermek zorundaydı—bu, deliryuma kadar varan durumlarla boğuşarak üstesinden gelmesi gereken devasa bir meydan okumaydı. Hedefine yaklaştıkça, arkadaşı yalnızca bir halüsinasyonmuş, uzun süre önce güverteden düşmüş olduğunu giderek daha net fark etti; o bunu ne fark edebilmiş ne de kabul etmek istemişti. Haleiwa Limanı’na ancak büyük zorluklarla ulaşan Tami, kendine yeniden kuvvet toplamak için bir hastaneye kaldırıldı. Onun haberi olmadığı ise şu: Sevgilisi aslında bir yük gemisi tarafından kurtarılmıştı. Bugün, her akşam olduğu gibi güneş batarken iskeleye çıkıyor, onu hüzünle ve derin bir özlemle anıyor, umudunu asla yitirmiyor. Ufkun artık içine sindiği renklerini tarıyor. Limanda nadir görülen küçük bir 2 master bot beliriyor; zira buraya çoğunlukla balıkçı tekneleri yanaşıyor. Daha yakından bakabilmek için iskeleye ilerliyor. Genç bir adam tekneyi bağlamak üzere iskeleye atlıyor. Onun hareket ediş tarzı Tami’ye anında tanıdık geliyor, ama kadın hâlâ şüphe içinde. Tek başına kaldığı için, tekneyi güvenli hale getirmesine yardım edip edemeyeceğini sorarak ona sesleniyor. Artık emin: O işte o... Ve tüm bu çılgınlık doruğa çıkıyor! (Bu hikâyeye ilham kaynağı, “Die Farbe des Horizonts” adlı gerilim romanından alınmıştır.)