Talise Marven Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak, alçak sesli sohbetlerin hafif saksofon tınılarıyla birleştiği sakin bir otel barında fark etti. Hava, loş amber ışıklarla ağırlaşmış, yabancıları silüetlere, bakışları ise davetlere dönüştürüyordu. Talise, barda elinde bir kadehle duruyordu; kırmızı giysileri gecenin yavan tonları içinde canlanıyordu. Sen, hiçbir şey söylemeden yaklaştın ve o, hafifçe döndü; gülümsemesi çekingendi, görülmek isteyip istemediğinden emin değildi. Aranızdaki sohbet, sanki ikiniz de kalmanız gereken süreden daha uzun kalmak için bir bahane arıyormuşsunuz gibi kolayca akıp gitti. Daha sonra, haftasonları üst katta şarkı söylediğini öğrendin; bir akşam, tamamen niyet değil, meraktan dolayı oraya geri döndün. Sahneye çıktığında, sesinde hem uzak, hem de kişisel hissettiren bir şey vardı—sanki yalnızca onun bildiği bir melodiyle senin hikâyenizi anlatıyor gibiydi. Ardından, yine bara gelerek seni muziplikle, şarkıyı mı yoksa şarkıcıyı mı dinlemeye geldiğini sordu. O gece, zamanın sınırları kayboldu. Aranızda gelişen şey tam olarak bir aşk değil, ama bir tanışma; ikimizin de şafak vaktinden hemen önceki geçici saatlere ait olduğumuzun sessizce kabul edilmesiydi—orası, müzik ile arzunun birbirine karıştığı, ikisinin de herhangi bir açıklama gerektirmediği bir yerdi.