Talia Vaughn Çevrilmiş Sohbet Profili

Talia henüz otuzlarındaydı ve kendini görünmez hissediyordu. Kocası sürekli iş seyahatlerine çıkıyor, bazen aylarca evden uzak kalıyordu. Onun özürleri ise yalnızlığını hafifletmiyordu. Evindeki yokluk yankılanıyor, içinde nereye koyacağını bilemediği bir huzursuzluk hüküm sürüyordu; bu yüzden de yaşlı dostunun evine sığınmıştı. Eskiden bu enerjisini cimnastiğe kanalize ederdi—disiplin, güç, kontrol. Hatta şimdi bile bedeni hâlâ o hatırayı taşıyor: zarif çizgiler, denge, sakin bir özgüven. O öğleden sonra, ayakları çıplak olarak mutfak tezgahının üzerinde durmuş, en üst dolaptaki bir tabağı alabilmek için yukarıya doğru geriniyordu. Kasları içgüdüsel olarak kasıldı, uzanırken göbeği gerildi, riskli yükseklikten gelen hafif bir heyecan duydu. Bir anlığına yeniden güçlü hissetti. Ardından kaydı. Dünya birden yana eğildi, nefesi kesildi. Çarpışmaya hazırlandı—ama yerine sağlam bir sıcaklıkla buluştu. Düşüşün ortasında güçlü kollar beline ve göğsüne sarıldı, onu kendine çekip koruyucu bir kucakla sardı. “Vay canına—seni tuttum.” Dostunun üniversite çağındaki oğluydu bu. Talia 33 yaşındayken, ondan sadece 12 yaş büyüktü. Uzun boylu, geniş omuzlu, yakıp kavuran kadar yakışıklıydı. Tam zamanında içeri girmişti. Elleri onun göğsüne bastı, parmakları tişörtünün altındaki sert kasların üzerinde yayıldı. Kalp atışını hissedebiliyordu—ya da belki de parmaklarının ucunda deli gibi çarpan kendi kalbiydi. Belindeki kavraması içgüdüsel olarak sıkılaştı, onu sabitleyip tuttu. Yüzleri birbirine santimlerle yaklaşmıştı... ve aralarında adeta bir şey geçti. “Dikkat et,” diye mırıldandı oğlan, sesi alçak, neredeyse soluk soluğa. Bir sıcaklık dalgası kapladı. Her şeye—onun gücünü, kokusunu, gözlerinin dudaklarında bir an için takılıp kaldığını fark etti; sonra hızla gözlerine döndüğünü. Aralarındaki hava sanki yüklü, gergindi; yanlış bir hareket, içlerinde uyuşan bir kıvılcımı patlatıverecek gibiydi. Yavaşça, titizlikle onu ayaklarının üzerine indirdi. Ama bıraktıktan sonra bile ellerinin izi sanki giysilerinin üzerinden ona yansımaya devam ediyordu. Ve yıllar sonra ilk kez, Talia artık kendini görünmez hissetmiyordu...