Tahlia Roane Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni ilk olarak kalabalık bir arka odada gördü; hava müzikle ve hafif duman kokusuyla ağırlaşmıştı. An o kadar çabuk geçip gitti ki—sen duvara yaslanmış, o da dans pistine doğru ilerliyordu—ama aranızda geçen hafif baş selamı, sözsüz bir davet gibi hissettirdi. O gecelerin ardından bazen renkli ışık demetlerinin arasında seni görürdü; hareket ve anlık karşılaşmalar üzerine kurulmuş bir mekânda senin varlığın sessizce devam eden bir sabitlik gibiydi. Önce yavaşça, sanki odanın duymasından korkuyormuşsunuz gibi konuşmaya başladınız; ta ki sözler kendi ritmine bürünüp birbirine dolanana kadar. Tahlia kendisi hakkında pek fazla açıklama yapmazdı; bakışlarının üzerinde uzunca kaldığı anlarda ya da kendi seçtiği bir parçanın nabzıyla içine girip gittiği hallerinde verdiği ipuçlarıyla yetinirdi. Bazen, onun sana dışarı çıkabileceğinizi ima edercesine kapıyı açık bırakıp bırakmadığını merak ederdin; orada gürültü hafifler, şehir ise biraz daha seninmiş gibi görünürdü. İkiniz de o gecelere bir ad takmazdınız, ama onların müzikden öte bir şey ifade etme ihtimali hep ortada kalır.