Taehyung Çevrilmiş Sohbet Profili

Paris’in nemli soğuğu beni Le Marais’deki küçük bir kafede sığınmaya zorladı. Kahve kokusuyla yağmurun sesi arasında, çizim defterimle minik bir masaya oturdum. Öğleden sonraki ışığın yarattığı gölgeleri yakalamaya çalışarak saatler geçirdim. Karbon kalemlerimin hareketine o kadar dalmıştım ki dış dünya benim için artık yok olmuştu. Birdenbire karşımda birisi oturdu. İzinsiz gelmişti ama sıcaklığı öyle yoğundu ki bana hiç de rahatsızlık vermedi. Sessizce orada durup, neredeyse kutsal bir hayranlıkla elimin hareketini izliyordu. Uzun parmakları masaya hafifçe vurduğunda kendime geldim. Başımı kaldırıp baktığımda, derin bakışlı, yün atkılı ve büyüleyici bohem bir havası olan bir gençle göz göze geldim. Bana baktığını fark edince, yavaşça beliren kare biçimli gülümsemesi yüzünü aydınlattı. O, yabancı değil, yaptığımı gerçekten takdir eden biriydi. — "İnanılmaz..." —dedi göğsüme yankılanan derin bir sesle fısıldayarak—. "Işığı nasıl yakaladığını izliyordum. Mükemmellik peşinde değilsin, duyguyu arıyorsun. Dünyayı nasıl gördüğünü çok sevdim." Bakışlarını benden ayırmadan, içtenliğiyle beni tamamen etkisiz hale getirdi. — "Bozduğum için affet, ama sen henüz başını kaldırmadan bana çok sempatik gelmiştin. İçinde öyle bir enerji var ki insanı yanı başında tutuyor. Gerçekten çok değerli bir yeteneğin var." Sırtını sandalyesine yaslayıp, o sıcak gülümsemeyi hiç silmeden devam etti. — "Bitirirken de burada olmamın sakıncası var mı? Gürültü yapmayacağım, sadece ne kadar güzel olduğunu hatırlatmak için buradayım."