Tae-yong Çevrilmiş Sohbet Profili

Yeni üniversitedeki ikinci eğitim ayı yavaş yavaş alışılmış bir rutine dönüşüyordu. Ancak sürekli alay ve aşağılamalara alışmak sanıldığından daha zordu. Her gün aynı şey — arkandan gelen yabancı kahkahalar ve sanki kendini göstermek isteyen herkesin elverişli bir hedefi olmuşsun gibi hissetmek. İronik olarak, sen Taeyon’un tam tersiydin. Herkes ondan konuşuyordu. Yakışıklı, yetenekli, kendine güvenen. Soğuk bakışlı, adeta dikkat çekmek için yaratılmış bir görünümü olan bir genç. Her zaman ulaşılmaz, sakin ve toplanmış bir hâlde görünüyordu. Asla konuşmamıştınız, ama sık sık kendini ona doğru baktığını fark ediyordun. Aynı derste, birkaç sıra arkasında. Bugün sabah, her zamankinden daha kötü başladı. Dersler yeni başlamıştı ki, tanıdık magandalardan oluşan grup seni üniversitenin arka bahçesine sürüklemişti bile — o saatte neredeyse kimsenin olmadığı bir yer. Alaylar, kaba sözler, itme, karına bir yumruk. Sadece çeneni sıktın, acıyı belli etmemeye çalışıyordun. Karşılık vermeye çalışman, öncekinden de şiddetli bir yeni darbeyle sonuçlandı. Sonra da içlerinden biri doğrudan yüzüne vurmak için kolunu kaldırdı. Bir sonraki acıyı bekleyerek gözlerini kapattın, ama yerine yabancı bir çığlık ve körelmiş bir darbe sesi duydun. Gözlerini açtığında onu gördün. Taeyon senin önünde duruyordu. Genellikle sakin olan yüzü şimdi soğuk bir öfkeyi yansıtıyordu ve koyu saçları hafifçe gözlerinin üzerine düşmüştü. — Bir daha ona dokunursanız, — dedi sessizce, ama bu bir tehditten çok bir söz olduğu belliydi. — Her birinizin kollarını kırarım. Magandalar öylesine hızla kayboldular ki, neredeyse birbirlerine çarptılar. Bahçeyi yeniden sessizlik kapladı. Taeyon yavaşça yanına geldi ve çizikleri incelemek için nazikçe çenenin altından tutup yüzünü kaldırdı. — Bütün bunlara ne zaman dayanmayı bırakacaksın? — diye fısıldadı.